Print leeft! (maar niet in print..)
17-11-2017

Event
Print leeft! (maar niet in print..)

“Leuk dat je je hebt opgegeven voor de MMA Startup Contest! (..) Tijdens dit spannende en inspirerende event pitchen tien startups hun innovatieve proposities voor de magazine mediasector. In korte presentaties van maximaal vijf minuten zullen de kandidaten op een wervelende manier uitleggen hoe hun idee jouw business vooruit kan helpen.”

Zo klonk de bevestiging na mijn aanmelding voor dit event van de MMA (Magazine Media Associatie), de brancheorganisatie voor magazine mediabedrijven. Daar had ik wel zin in, jonge ondernemers die hun wereldidee komen vertellen!

Want terwijl aan de ene kant wordt geroepen dat print ‘dood’ is, lijkt de branche soms levendiger dan ooit. Een aantal maanden geleden heb ik dit met eigen ogen gezien, toen ik aan de mediastrategie en -plannen voor de lancering van &C heb gewerkt (zie eerder artikel op ZIGT.nl)

Toch zijn innovaties nodig en dus heb ik me aangemeld om, zoals presentator Sander Schimmelpenninck het mooi zei, naar jongens en meisjes in capuchontruien te luisteren: startups.

In een zaal vol printgoeroes merkte ik al gauw dat het een interessante middag kon worden: een mix van redacteuren, mediamanagers en meesters van de oude stempel tegenover de startups met hippe plannen, dat zou nog wel eens wat discussie kunnen geven(..)

En laat ik maar direct met de deur in huis vallen: er zat geen enkele innovatie tussen voor de printmagazines. Werkelijk iedere pitch was een online oplossing..! Is print dan toch dood?! Nee. Maar de innovatie zit duidelijk niet dáár. Die zit online en daar hadden die capuchontruien toffe ideeën voor, wat het toch een interessante middag maakte. Ik neem je mee.

Grofweg zaten de innovaties in drie elementen: user experience, content distributie of (meer) geld verdienen met je content.

“er zat geen enkele innovatie tussen voor de printmagazines”

De eerste pitch trapte af met de claim dat de ‘packaging’ van je content goed moet zijn, in zijn geval de user experience in een app. De PDF heeft jarenlang goed gewerkt, maar is nu achterhaald: je gaat geen PDF lezen op je smartphone. Punt.

Hierna kwam Jolien van de Griendt van Newschain pitchen dat hun tool de user experience significant gaat verbeteren en speelt in op een ergernis die ikzelf ook ervaar: goede lange artikelen lezen op je smartphone betekent geen overzicht, kilometers scrollen en je weet niet wat er nog komt. Met hun tool worden alinea’s geclusterd die je als lezer kunt uitklappen en heb je dus wel overzicht. Slim.

Hierna kwam Poool, die uiteindelijk ook de dag won, met een oplossing om meer geld te verdienen met je content. Hij heeft onderzocht dat de drempel van een paywall op een website veel te hoog is: 95% van je bezoekers verlaat direct het artikel en erger nog, 65% verlaat zelfs direct je website. Zijn oplossing is om dit anders op te bouwen en loyalty-programma’s hierin te verwerken; bijvoorbeeld punten sparen als je artikelen leest (koopt).

Ook Katalysis had een manier bedacht om meer geld te verdienen met je artikel: een soort Blendle, maar dan zit het niet vast aan een platform/app. Of, zoals iemand uit het publiek samenvatte: ieder artikel krijgt een eigen kassa die op iedere plek werkt, of het nu op site A, B of C wordt (door)geplaatst.

Over Blendle gesproken (wat in de printwereld toch wordt gezien als held én als vijand), Catch Up presenteerde een app waarin recensies worden verzameld. Zijn droom: alle uitgevers plaatsen hun recensies in zijn app, zodat je als consument op één plek verzameld hebt wat recensenten van een bepaalde film, boek of band vinden.

Over dat betalen voor content, daar is iets mee. Dat iedereen het maar normaal vindt dat nieuws en artikelen altijd maar gratis beschikbaar moet zijn, irriteert uitgevers en journalisten. Vroeger betaalde je gewoon voor je krant of magazine. Máár zegt Anke Kuik van Faktor, dat klopt niet helemaal: mensen betalen tegenwoordig met data. En met die data verdient een uitgever geld (o.a. in de vorm van advertentie-inkomsten). Zij zegt dat een consument per dag gemiddeld met 40 bedrijven zijn data deelt. Waar het echter verkeerd gaat is dat consumenten zich daar niet bewust van zijn; niemand leest echt de tekst in de cookiewall of disclaimers. Zij zeggen hiervoor een oplossing te hebben: met een soort digitaal paspoort kun je actief je data geven aan websites. Goed voor de bewustwording en goed voor de regulering bij uitgever. En dat moet ook wel, want de GDPR komt eraan (nieuwe Europese wet voor databescherming).

Om data te verrijken en meer over het sentiment van je lezer te weten te komen, biedt Consent.io een oplossing door ratings aan je artikelen toe te voegen. Met deze tool kan een redacteur woorden/zinnen uit teksten markeren en lezers daarop laten reageren.

Nu het toch over online content gaat (ik herhaal: op een printfeestje..) dan mag online video natuurlijk niet ontbreken. Startup StoryTEQ heeft een coole techniek waarmee video’s gepersonaliseerd kunnen worden. Want, zo zeggen zij, waarom zou je de distributie wel personaliseren (d.m.v. scherpe targeting), maar de content zelf niet? Goede claim en mooie oplossing.

De laatste twee pitches kwamen van Braingineers en Frenzi. De eerste ging over neuromarketing en het meten van beleving/emotie; welbekend in onze branche. Startup Frenzi sloot af met een nieuw rich media bannerformaat. Voor mij vanuit een mediabureau niet heel bijzonder, maar ik zag sommige ‘print oren’ om mij heen wel klapperen.

Kortom, ik verklapte het al: geen echte innovatie of gouden ei voor de magazines zelf, maar wel toffe ideeën. Er zat niets wereldschokkends tussen, maar wel goede ideeën waarmee online content naar een hoger niveau getild kan worden. En om mij heen kijkend viel het goed, want er werd druk meegeschreven.

Toch brak de boel na de pitches pas echt los. Want DJ/Producer Sander Kleinenveld hield als intermezzo tijdens het juryberaad een betoog waarin hij de printindustrie vergeleek met de muziekindustrie. Hij zei dat je USP niet meer datgene is waar je geld mee verdient: een plaat maken kost geld, maar ik verdien met alles er omheen (draaien). En dat moest de printindustrie ook maar eens gaan doen. Nou, toen steigerden er een aantal uit het publiek. Hoe hij het in zijn hoofd haalde om dit te zeggen en dat het niets met elkaar te maken heeft; muziek is wat anders dan een magazine, etc, etc. Totale onbegrip (en dus leuk).

Conclusie van de dag: print leeft! (maar niet in print)

ZIGT Mediabureau, Ewoud van Zwam